Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie stanu rezerw gazu w Polsce

   Do instrumentarium metod kształtowania obrazu polityki międzynarodowej w tej części Europy początku XXI wieku dołączyły drastyczne środki nacisku ekonomicznego i gospodarczego na niespotykaną w ostatnich latach skalę. Z początkiem stycznia 2006 r. obserwowaliśmy jeden z największych kryzysów paliwowych w Europie, związany z decyzją rosyjskiego koncernu Gazprom o całkowitym odcięciu dostaw gazu na Ukrainę. Warto zdawać sobie sprawę z faktu, że ta sama nitka rurociągu stanowi jedno z głównych źródeł zaopatrywania w gaz znacznej części Europy Zachodniej, a przysłowiowe już ˝przykręcanie kurka˝ polega na obniżeniu ciśnienia gazu, w wyniku czego pokrzywdzeni są wszyscy odbiorcy. Tak więc skutków tej decyzji zakosztowała nie tylko Ukraina, ale również inne kraje, w tym Polska. Przez Ukrainę przechodzi blisko jedna czwarta naszego dziennego zużycia. Warto nadmienić, że w Polsce prócz obywateli jednym z głównych odbiorców tego surowca są zakłady azotowe, także Zakłady Azotowe w Puławach.    Skutkiem tak zaostrzonej polityki energetycznej rosyjskiego Gazpromu, wykorzystywanie pozycji producenta i monopolisty w dostawach gazu jako groźnego narzędzia kształtowania polityki międzynarodowej metodami nacisku gospodarczego, powinny być pogłębione analizy szerokich gremiów specjalistów rządowych oraz weryfikacja dotychczasowej polityki paliwowej, także w Polsce. Dlatego jest obowiązkiem stawiać wciąż pytanie o możliwości dywersyfikacji dostaw gazu, także o czas, jaki jest potrzebny na realizację planów dotyczących alternatywnych źródeł zaopatrywania, w tym budowę gazoportu.    Dodatkowe zaniepokojenie budzą doniesienia prasowe na temat katastrofalnego stanu rezerw gospodarczych naszego państwa odziedziczonego po rządach lewicowych. Owe denuncjacje przywołują opinie ekspertów z Państwowego Instytutu Geologicznego oraz Polskiej Organizacji Gazu Płynnego sugerujące zaniedbania ze strony poprzednich rządów w zakresie możliwości magazynowania gazu w Polsce. Lekkomyślność, lekceważenie bezpieczeństwa energetycznego naszego kraju czy niekompetencja? - lista zarzutów pod adresem urzędników państwa, którzy doprowadzili do takiej sytuacji, zapewne mogłaby zaczynać się właśnie od takich słów.    Powyższe kwestie są przedmiotem niniejszej interpelacji.    Dlatego zwracam się do pana, panie premierze, w następujących sprawach:    1. Czy w świetle dokumentów znajdujących się w dyspozycji Kancelarii Premiera oraz podległych panu resortów można ocenić, czy rządy Leszka Millera i Marka Belki, rezygnując ze wsparcia koncepcji budowy tzw. rurociągu norweskiego, zadbały przynajmniej o bezpieczeństwo państwa w zakresie zwiększenia rezerw gazu na terytorium Polski?    2. Czy w okresie rządów Leszka Millera poczyniono, za pośrednictwem spółki PGNiG, która w naszym kraju przechowuje gaz, jakiekolwiek kroki na rzecz rozbudowy sieci magazynów na ten surowiec?    3. Czy prawdą jest, że w czasach rządów Leszka Millera oraz Marka Belki stan zapasów gazu w Polsce odpowiadał ledwie okołotygodniowemu średniemu zużyciu tego surowca w Polsce?    4. Czy ostatni kryzys w stosunkach ukraińsko-rosyjskich i zmniejszenie przez Gazprom ciśnienia gazu w rurociągu biegnącym przez terytorium Ukrainy doprowadził w efekcie także do czasowego ograniczenia w dostawach gazu dla zakładów azotowych, w tym Zakładów Azotowych w Puławach? W jaki sposób pański gabinet zamierza wyeliminować w przyszłości tego rodzaju zagrożenie?    5. Czy w związku z powyższymi informacjami można zaryzykować tezę o katastrofalnych zaniedbaniach poprzednich ekip rządowych w zakresie dbałości o bezpieczeństwo energetyczne naszego kraju?    Z poważaniem    Posłowie Jarosław Żaczek    i Jerzy Bielecki    Warszawa, dnia 11 stycznia 2006 r.