Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie opóźnień w prywatyzacji cukrowni z tzw. grupy kalisko-konińskiej

   Do mojego biura poselskiego napływają dramatyczne prośby o interwencję w sprawie dotyczącej prywatyzacji cukrowni tzw. grupy kalisko-konińskiej. Ostatnio np. zwróciły się do mnie wszystkie związki zawodowe działające przy Cukrowni ˝Zduny˝ SA w wymienionej sprawie. Cukrownia ˝Zduny˝ SA od marca 1999 r. objęta jest rządowym programem prywatyzacji. W tym czasie aż do chwili obecnej kilkakrotnie wysyłany był inwestor strategiczny, który ostatecznie w dniu 5 marca br. akceptował wszystkie warunki stawiane przez ministra skarbu państwa i Poznańsko-Pomorską Spółkę Cukrową SA, parafował gotową umowę prywatyzacją łącznie z pakietami: inwestycyjnym, pracowniczym i plantatorskim, jak również przedstawił wymagane gwarancje bankowe i wpłacił wadium. Niestety do dnia dzisiejszego Ministerstwo Skarbu Państwa nie podjęło żadnej racjonalnej decyzji w tej sprawie. Należy tu podkreślić, że 17 kwietnia br. upływa ostateczny termin złożenia wniosku do sądu o ogłoszenie upadłości powyższej spółki. Pomimo licznych dramatycznych interwencji w MSP zarządu spółki i i zdecydowanego poparcia zarządu Poznańsko-Pomorskiej Spółki Cukrowej ministerstwo nie podjęło działań naprawczych ani nie dokończono procesu prywatyzacji.    W związku z powyższym mam pytanie do pani minister:    Czy działania resortu nie noszą cech działania na szkodę skarbu państwa i konkretnych osób uprawnionych do akcji pracowniczych i plantatorskich, jak również obecnie zatrudnionych pracowników i plantatorów Cukrowni ˝Zduny˝ SA?    Należy tu zaznaczyć, że poprzez zaniechanie prywatyzacji tylko samej Cukrowni ˝Zduny˝ SA skarb państwa straci ponad 19 mln zł jako zapłatę za 51% akcji cukrowni. Z tytułu utraty wartości akcji cukrowni do pracowników i plantatorów nie trafi kwota łączna 11,2 mln zł. Nie bez znaczenia jest również 36-miesięczna gwarancja zatrudnienia dla pracowników i zaplanowane w pakiecie socjalnym podwyżki płac, co ma swoją wymierną wartość ponad 20 mln zł utraconych przez tę grupę pracowników korzyści społecznych i materialnych. Zobowiązania inwestora w pakiecie plantatorskim tylko z tytułu zaplanowanej podwyżki cen buraków można oszacować na kwotę 4,5 mln rocznie przez 7 lat gwarancji uprawy. Według wyliczeń specjalistów branżowych w odniesieniu do całej grupy cukrowni kalisko-konińskiej straty z powodu zaniechania prywatyzacji przekroczą 500 mln zł.    - Czy w świetle przedstawionego materiału resort zdaje sobie sprawę z zagrożeń związanych z odraczaniem decyzji dotyczącej prywatyzacji cukrowni grupy kalisko-konińskiej?    Czy ostatecznym finałem ma być np. ogłoszona upadłość Cukrowni ˝Zduny˝ SA i tragiczne w skutkach związane z tym konsekwencje dla pracowników, plantatorów i utrata wpływów do skarbu państwa z tytułu prywatyzacji cukrowni?    - Jakimi przesłankami kieruje się minister skarbu państwa, prowadząc politykę zaniechania pomimo wdrożenia od marca 1999 r. rządowego programu prywatyzacji grupy cukrowni kalisko-konińskich i np. pomimo spełnienia wszystkich warunków stawianych przez ministra skarbu państwa i Poznańsko-Pomorską Spółkę Cukrową SA przez inwestora strategicznego w dniu 5 marca br. nadal brak jakichkolwiek skutecznych działań resortu w tym zakresie pomimo widma upadłości cukrowni?    Z poważaniem    Poseł Seweryn Kaczmarek    Ostrów Wielkopolski, dnia 9 kwietnia 2001 r.