Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie sytuacji polskiego sportu i perspektyw Igrzysk Olimpijskich w Pekinie

   Polska ekipa olimpijska wypadła fatalnie na igrzyskach w Atenach. Najgorszy wynik, od 50 lat, od czasu olimpiady w Melbourne, wystawia beznadziejne świadectwo zawodnikom, trenerom, działaczom. Medale zdobywał tylko co dwudziesty uczestnik polskiej ekipy. Olimpijski egzamin wzorowo zdali jedynie złoci medaliści: Otylia Jędrzejczak, Robert Korzeniowski, Tomasz Kucharski i Robert Sycz, oraz kilku jeszcze sportowców. Nasi olimpijczycy wykazywali braki szkoleniowe, a co najgorsze - niedostatek woli walki. Kompromitowali nasz sport groteskowymi porażkami. Poziom wyszkolenia zawodników sugeruje przywiązanie trenerów i działaczy do turystyki sportowej, a nie do solidnej i twórczej pracy. Zresztą wynika to z kiepskiej kondycji fizycznej całego społeczeństwa, a zwłaszcza młodzieży. Przed nami, za cztery lata, olimpiada w Pekinie. A tam będzie jeszcze trudniej niż w Atenach. Wobec gigantycznych chińskich aspiracji sukces medalowy zawdzięczać będzie można tylko perfekcyjnemu przygotowaniu i właśnie walce. Do igrzysk w Pekinie należy przygotowywać się już teraz. Cztery lata to w tej sytuacji doprawdy bardzo mało. I truizmem byłoby przypominanie prostych prawd o roli sportu w tworzeniu wizerunku kraju czy psychologii sukcesu na arenach olimpijskich w samopoczuciu społeczeństwa.    W związku z tym przedstawiam następujące pytania:    - Jakie wnioski dla polskiego sportu wynikają z nieudanej ateńskiej wyprawy?    - Czy system organizacji polskiego sportu ma szanse na radykalne zmiany?    - Czy w przygotowywanym budżecie na 2005 r. przewidziano wyższe nakłady na cele sportowe?    Poseł Tomasz Mamiński    Warszawa, dnia 26 sierpnia 2004 r.