Debaty sejmoweI Kadencja

Interpelacja w sprawie skutków ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

   Szanowny Panie Ministrze! W rozdziale 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zatytułowanym ˝świadczenia przedemerytalne˝, art. 37 mówi o ograniczeniu wysokości świadczenia przedemerytalnego do wysokości 80% kwoty emerytury określonej w decyzji organu rentowego, ustalającej wysokość emerytury, wprowadzając jednocześnie zastrzeżenie, że nie może być ono wyższe niż 200% kwoty zasiłku dla bezrobotnych.    Wcześniej kwota świadczenia przedemerytalnego wynosiła 90% przysługującej emerytury obliczonej przez ZUS i jednocześnie zachowano możliwość dodatkowej pracy zarobkowej.    Wiele osób o stosunkowo wysokiej emeryturze naliczonej przez ZUS, nie może otrzymać nawet 80% swojej wypracowanej emerytury, ponieważ wprowadzono ograniczenie w postaci zapisu o 200% kwoty zasiłku dla bezrobotnych. Nie jest to sprawiedliwe potraktowanie ludzi, którzy często po przepracowaniu 40 lat dostają kwoty takie same jak ci, którym nie udało się wypracować tyle, aby przekroczyć wspomniane ograniczenia.    Polityka przyznawania świadczeń w Polsce narusza art. 32 konstytucji mówiący o tym, że ˝Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne˝. Niestety, nad czym jako poseł szczególnie ubolewam, przy tworzeniu prawa o świadczeniach wprowadzono te nierówności.    Czy nie ma możliwości, w ramach propozycji rządowych, wprowadzenia stopniowego zwiększenia świadczeń przedemerytalnych w stosunku do zbliżania się do wieku emerytalnego? Czy nie byłoby to rozwiązanie kompromisowe, całkowicie uzależniające świadczenie przedemerytalne od wypracowanej emerytury i likwidujące niesprawiedliwy próg 200-procentowego zasiłku dla bezrobotnych? Czy rząd w swoich pracach nie analizował, nie przewidywał takiego rozwiązania?    W szczególności rozwiązanie to polegałoby na tym, że osoby, które ukończą 60 lat począwszy od 2006 r. dostawałyby 50% swojej wypracowanej emerytury, a wraz ze zbliżaniem się do wieku emerytalnego co roku tę kwotę zwiększoną o 10%, tak bu w 65. roku życia otrzymywać 100% stawki naliczonej przez ZUS.    Oczywiście proponowane rozwiązania dotyczyć by miały tylko tych osób, które dotknęła niesprawiedliwość w postaci progu wspomnianych 200%, i nie dotyczyłaby rekompensat za lata ubiegłe.    Czy jest możliwe przeprowadzenie symulacji, w jaki sposób rozwiązanie takie obciążyłoby budżet w kolejnych latach?    Z poważaniem    Poseł Tomasz Markowski    Warszawa, dnia 20 kwietnia 2005 r.